Acil ekran planı

Kaza ve tabii afet haberleri ile ilgili olarak acilen konuşup bir mutabakata varmamız gerekiyor. Acılı insanların acısını kullanışlı bir ekran görüntüsüne çevirmek uğruna, bütün sınırları ihlal ediyoruz.

Aşama aşama anlamaya çalışmak, olanı biteni tasvir etmek yerine, acele bir sembol türeterek ifade yetersizliğimizi sembolleştirdiğimiz kişi ve hayatlar üzerinden aşmaya çalışıyoruz. Üstelik sembolleştirdiğimiz kişinin kendi öz değerlerini talan etmek uğruna yapıyoruz bütün bunları.

Mesela?

Can pazarında kendinden sonrakileri düşündüğü için ambulansta çizmelerini çıkarmayı düşünen Murat Yalçın'a yaptığımız haksızlık için hepimizin manevi tazminat ödemesi gerekiyor. Cici beyler, şık hanımlar Murat Yalçın'ın insani duyarlılığını; devlet karşısında acizliğini sonuna kadar hisseden edilgen/ezik vatandaş kategorisine sıkıştırıp günlerce üzerinden ahkam kesti. Çünkü 'olay mahallinden' en kanırtıcı hikayelerin devşirilip dizi film tadında/tatsızlığında sündürülmesi gerekiyor medya için. Haberlerden acele hikaye çıkarmak, çıkarılan hikayeyi acele servis etmek uğruna bireyin özel hayat mahremiyetini çarçur etmekte hiçbir sakınca görmüyoruz.

Israrla yazıyorum ama henüz ufacık bir ilgi kırıntısı oluşturmayı başarabilmiş değilim. İpsiz sapsız tivitler için köşe yazıları yazmaya doyamayanlar, saygı kavramı üzerinden bizi ayıran nehirlerin aşılması için gayret gösterme konusunda oldukça tutuk davranıyor.

Toplumların iyi günlerde ve kötü günlerde duygularını paylaşmak için saygı mesafesi üzerinden kotarılmış bir dile/dillere ihtiyacı vardır.

Saygı deyince aklımıza devlet korkusu, otorite baskısı geliyor daha ziyade. Ya da mal mülk üzerinde iktidar sahibi olanlara, yarı eğik vücut ile temenna etmek.