Felsefe'den Hikmet'e: Hakikatin İZ'ini sürmek...

Greklerle başlayan Felsefe nedir? Sadece politika'dır. Düşünme çabası değil, Düşme/me korkusu.

Politika, hayatı, hakikati ve varlığı bir bütün olarak ihata edebilir mi?

Edemez elbette ki!

Politika, kurucu bir kaynak değil, kurulu dizgeleri ve düzenleri koruyan koruyucu bir barınaktır sadece.

O yüzden Greklerdeki felsefe çabası, insanın tanrılaştırılması, insanın yere düşmesi ve düşünememesiyle sonuçlanmıştı.

Düşme/me korkusunun pratik sonucu, Roma istilasıydı elbette.

HAKİKATİN İZİ AKIL'LA SÜRÜLEBİLİR Mİ?

Hakikatin izini nasıl süreceğiz?

Akılla mı, nefs'le mi, kalple mi, sır'la mı, seyr'le mi?

Önce akıl'la başlayalım.

Ratio/n (ölçme-biçme) anlamında, Greklerdeki, özellikle de modernlerdeki anlamıyla akıl nedir?

Düşünmeyi mümkün kılan 'âlet' mi, öldüren 'âlet' mi?

İbn Arabî'den Nietzsche'ye, Gazâlî'den Heidegger'e kadar bütün bilgelerin verdiği cevap ikincisidir.

Gazâlî şöyle der meselâ: 'Gördüm ki akıl izmihlâl (yıkılma) içindedir. Akıl daha kendisinden bile habersizdir. Her şey nebevî hakikatte gizlidir. Bu hakikate yapıştım ve kurtuldum.'

Gazâlî'nin gözlemlerini çağımızın en büyük düşünürlerinden Heidegger'in şu tespitiyle karşılaştırmak zihin açıcı ve düşünmeye kışkırtıcı olabilir:

'Düşünme ancak yüzyıllardan beri yüceltilmiş olan aklın, aslında en inatçı hasmı olduğunu tecrübe etmiş olmamızdan sonra başlar.'

2500 YILLIK EZBER!