İçinde bir kıpırtı, baktı ki ölüm!

Bütün ömrümüzü gözü kapalı geçirip heba ediyoruz; sonra da yaşamadıklarımıza ah vah ediyor, gözümüz açık gidecek diye korkuyoruz.

İçimden geçirdiğim onca şey... Olur ya, belki bir gün onlar da beni içlerinden geçirir.

Kırlarda şu an cari açık ya da anayasa mahkemesi filan hiç konuşulmuyor, bunu biliyor muydunuz?

Kaç yazıdır yoklar, bu yazıda bir kırlangıç bulunsun, sessizce uçuşsun, yorulunca özneye, yükleme bir şeylere tutunsun.

Öyle kendini bilmezlikle malul bir zaman ki bu zaman, herkes kendi dilek çaputlarını kendi dallarına bağlar hale geldi.

Gecenin el ayak çekilen geç saatlerinde, duyulmayan çığlıklar dolaşıyor şehirlerin ıssız cadde ve sokaklarında... Tıpkı ürkmüş, ne tarafa gideceğini bilemeyen yabani hayvan sürüleri gibi...

Bir araştırmaya göre Türkiye'de son 7 yılda botoks yaptıranların sayısı 8 kat artmış. Sonra da saf saf 'Bu millet neden bu kadar gergin?' diye soruyor insanlar!

'Kendimi hatırlayabilmek için sık sık çıkarıp kimlik kartıma bakmak zorunda kalacağım bir zaman da gelecek mi?' diye soruyorum kendime bazen.

'Eskiden insan biliyordu ölümü bir meyvenin çekirdeği barındırdığı gibi içinde taşıdığını. Çocukların içinde küçük, yetişkinlerin içinde büyük bir ölüm vardı. Kadınlar ölümü kucaklarında, erkeklerse göğüslerinde taşıyordu' diyor 'Notlar'ında Rilke.