Mısır demokrasisinden alınacak dersler(!)

Türkiye'nin en büyük eksikliklerinden biri, entelektüel muhitlerde fikrî takip olmamasıdır. Ülkemizde birleri bir şeyler söyler, başka birileri onlar üzerine yorumlar yapar. Bir süre sonra herkes söyleneni de söyleyeni de unutur ve yoluna devam eder. Oysa, fikirlerde de bir piyasa işlemeli ve herkesin dediği zamanla ortaya çıkan başka fikirler ve olgular tarafından test edilmelidir. Ben, yapabildiğim kadarıyla, bu gazetedeki yazılarımda bunu gerçekleştirme arzusundayım. Bunu sadece başkaları için yapmaya niyetli değilim. Kendi dediklerimi de aynı teste tabi tutmaya istekliyim.

Mısır'daki darbenin üzerinden bir yıl geçti. Bu sürede birçok olay vuku buldu. Son olarak cumhurbaşkanlığı 'seçimi' yapıldı ve böylece yeni bir rejim kurma yolunda önemli bir adım atılmış oldu. Daha doğrusu, Mübarek rejimi restore edildi. Şimdi bir yıl önceki darbeye kimin nasıl yaklaştığına, kimin ne dediğine ve kimlerin ne kadar doğru ne kadar yanlış çıktığına bakma zamanı.

Mısır'daki darbeye Türkiye'de destek çıkanlar az değildi. Tesadüf olsa gerek, ikinci Gezi'ye ve 17-25 Aralık bürokratik darbe teşebbüsüne destek verenlerin neredeyse tamamı Sisi'nin darbesine destek verenlerin saflarında yer tuttu. Bunların eli kalem tutanları, kamuya seslenme imkânına sahip olanları, Mursi'nin yeterli siyasî temsil kabiliyetine sahip olmadığını, çok düşük katılımlı bir seçimle işbaşına geldiğini, Müslüman Kardeşler dışındaki kesimleri kamu görevlerinden dışladığını, toplum kesimleri arasında ayrımcılık yaptığını vs. söyleyerek darbeye onay verdi. Darbenin Mısır'da demokrasinin yolunu açacağını iddia etti. Darbeye destek veren Tahrir Meydanı sakinlerini demokrat olarak adlandırdı. Mısır'daki liberallikle ilgisi olmayan, sadece seküler oldukları için liberal diye adlandırılan kesimlerin darbeye desteğini darbeye meşruiyet kazandırmak için kullandı. Hızını alamayan bazı darbe destekçileri katliamları bile gerekli 'temizlik' olarak gördü. Hatta, aynı 'temizlik' Türkiye'de de yapılsa diye iç geçirenler oldu.