Naziler ve İsrail

İstanbul'un bir ilçesi büyüklüğündeki bir yer Gazze. Bir sınırını Mısır, diğerini İsrail tutuyor. Gerisi denize bakıyor. Gazze halkı, yıllardır bitmek bilmeyen bir abluka altında, yoklukla, hastalıkla ve ölümle sınanıyor. İsrail ordusu, evleri, okulları, hastaneleri, engelli destek merkezlerini, plajda oynayan çocukları bombalıyor. Ve Gazze yine teslim olmuyor.

Gerçi İsrail, bu sefer farklı olacağını düşünmüştü.

Hamas'la bağlantısı kanıtlanamayan üç Yahudi gencin cinayeti sadece bir bahaneydi.

Üzerine yağan tonlarca bombaya karşılık, patlayıcı başlığı bile olmayan füzelerin fırlatılması da öyle.

İsrail ordu sözcüsünün, New York Times'a açıkladığı gibi, İsrail bu saldırıyı tam bir yıldır planlıyordu.

Bir yıl önce ne oldu peki?

Mısır'da Müslüman Kardeşler'in iktidarı kanlı bir askeri darbeyle devrildi. Yerine İsrail'le iyi geçinmek isteyen, Müslüman Kardeşler kökenli Hamas'a düşman askerî bir diktatörlük rejimi kuruldu.

Zaten Esed'e karşı pozisyon aldığı için Suriye ve dolayısıyla İran da Hamas'a sırtını dönmüş durumdaydı.

Hamas'ı yok etmek için en elverişli şartları yakaladığına inandı ve saldırı için düğmeye bastı.

İsrail bu sefer farklı olacağını düşünmüştü.

Ama yanıldı.

Gelinen noktada, İsrail ordusu, son yılların en ağır yenilgilerinden birisini yaşıyor.

İsrail rakamlarına göre ölü asker sayısı 13, Gazze rakamlarına göre ise 53 ve her geçen gün artıyor. Ayrıca El Kassam Tugayları, bir İsrail askerini savaş esiri olarak rehin aldığını duyurdu.

Yüzlerce Filistinli çocuğun cesetleri, ABD, Almanya, İngiltere, Fransa ve Rusya yöneticilerinin ezberlediği 'İsrail'in kendini savunma hakkı' klişelerinin altına sığmıyor.