Sadece haklarımızı değil, mesuliyet alanlarımızı da genişletmemiz gerekiyor...

Ele aldığımız konu ne olursa olsun karşımıza çıkan engel daima aynı.

Bu engel bizim zihniyet kodlarımızdan kaynaklanıyor.

Bir şeyin yerine bir şeyi koymak ve yapılan her iyi eylem için AMA ya şunlar diyerek sözüm ona engellemeye kalkmak, birinciliği hiç kimselere vermediğimiz milli sporumuz adeta.

Mesela?

Afrika'da açlık sınırındaki insanlara yardım mı gidecek, itiraz: İyi ama esas Türkiye'nin yoksullarına yardım edin.

Afrika'daki açlık sınırındaki insanlara yardım götürmek, Türkiye'nin yoksullarından esirgenerek yapılmış bir eylem değil. Yardımı götüren doktorlar, öğrenciler, iş adamları günlerce orada bilfiil çalışıyor. Bunu yaparken insan kalmak için kendine iyilik yaptıklarının farkındalar.

Yerinden kıpırdamayanlar, gidenlerin duyarlılığını amalarla, lakinlerle öldürmeye çalışıyor.

Duyarlılık noktası işbölümü esasına dayanmaz.

Türkiye'nin yoksulları cümlesini her iyi eylem için engel taşı niyetine otaya atanlardan Türkiye'nin yoksulları için bir seferberlik beklersiniz değil mi?

Nerede... Onlar yerlerinden kıpırdamayacak, lakin yapılmakta olan her iyilik hareketine ama, zaten diye engel olmaya devam edeceklerdir. Hayat enerjilerini engelleme performansı üzerinden kotarmaya çalışan bir tür diyebiliriz bu insanlar için.

Diyebiliriz demesine de, onların bitip tükenmek bilmeyen engelleme cümleleri zaman zaman zihni ve kalbi en berrak olanları bile yaptığı iş konusunda şüpheye sevk eder.

Mesela?