Şiî Alevî Sünnî ilişkileri

Bu ülkede yaşayan farklı din, mezhep ve meşrepten insanların bir grubu diğerlerini yok ederek veya haklarını inkâr ederek, yahut da araya duvarlar örüp bütün ilişkilerini keserek yaşayamaz, var olamaz ve huzur bulamazlar.

Farklı din ve mezhepten olan insanların; telkin, reklam, propaganda gibi yollarla herkesi bir din veya mezhepte toplamaları da mümkün değildir..

Bugün bütün hür dünyada kabul gören, genel hatlarıyla İslam'a da aykırı olmayan yol ve yöntem 'Farklı olanların bir ülke vatandaşlığı çerçevesinde gerektiği kadar ilişki içinde olmaları, biri diğerine din ve mezhep dayatmaması, herkesin kendi inancını hür olarak yaşaması, meşru yollardan yayması ve asla şiddete başvurmamasıdır.

Türkiye'de şî'a mezhebine mensup vatandaşlar da bulunmakla beraber bunların hem sayıları Alevîlere göre daha az, hem de talepleri daha sınırlıdır.

Alevî vatandaşlara gelince, sahih tespitlere göre yedi milyon civarında olan bu kişilerin tamamını toplayan ne bir çatı, hatta ne de bir inanç ve uygulama vardır. Evet ortak noktaları vardır; ama en az bunun kadar farklı inanç, anlayış, uygulama ve talepleri de vardır. Çünkü Alevîlik bu ülkede uzun zaman gizlenmiş, okulları ve ayrı ibadethaneleri olmamış, rehberleri de bildiklerini ağızdan kulağa yoluyla elde etmişler, bu bilgiler ilk ve sahih kaynağına göre haylice değişmiştir.

Hür ve demokrat bir ülkede bir kişinin veya grubun inancının şu veya bu ölçüye göre sahih veya değerli olup olmadığına başkası karar veremez. İnsanlar isterlerse ineğe tapsınlar 'dinleri' din olarak, hayat tarzları da meşru hayat tarzı olarak tanınır ve bilinir. Laik ülke, kanun ve kararlarında dinlerle ilgili hüküm veremez, değerlendirme yapamaz, taraf tutamaz. Bu sebeple TC.'de Alevîler kendi inançlarına din, mezhep veya tarikat diyorlarsa 'onlara göre öyledir'; toplanıp dini faaliyet yaptıkları mekanlara 'ibadethane' diyorlarsa o da 'onlara göre öyledir'. Ama laik ülkenin kanunlarında devletin hükmü ve kararı olarak 'şu dindir, şu değildir, şu mabettir, şu değildir' diye bir hüküm ve karar bulunamaz. Eğer böyle yerlere devlet yardımı yapmak hukuka aykırı görülmüyorsa yapılır.