Soykırım endüstrisi, nefret stratejisi

Gazze'deki Filistinlilere karşı İsrail'in soykırıma dönüşen katliamını gündeme getirmek Batı'daki belli çevrelerde, özellikle medya, sanat, akademi muhitinde hala cesaret istiyor. İsrail severliğin, her türlü cinayetini masumlaştırmanın teolojik, ekonomik, politik, tarihsel nedenleri var elbette. Başta dini olarak Yahudileri 'Tanrı katili' ilan ederek antisemitizmi inanç konusu yapan uygulamanın ve bunun modern Nazi versiyonunun hafızalarda taze olması, belki sosyal psikolojik olarak açıklanabilir ama sağlıksız tepkiler doğuruyor. Ne var ki, Evangelist Hristiyanlığın Yahudi severliğinin Siyonizm'e evrilerek İslam nefretine dönüşmesi bu teolojik sapkınlıkla alakalı.

İsrail'e sınırsız destek şeklinde tezahür eden, gizliden Yahudi nefreti de barındıran Batı aklının İslam nefretine dönüşmesi, bastırılmış toplumsal günahın tersten açığa çıkmasıdır. Yahudi'ye karşı nefretini gizliden gizliye sürdürürken ona karşı işlediği suçların kefareti olarak Müslümana yönlendirilmiş bir nefret olarak ortaya çıkıyor.

Gazze'de, Batı Şeria'da Filistinlilere reva görülen kıyıma karşı edilgen kayıtsızlıktan çok aktif bir destek ve cesaretlendirme, bunu meşrulaştıracak argümanlar geliştirme çabası Batılı vicdanı medyatik karartmayla sürdürülebiliyor.