Terör, anarşi ve demokrasi

Şeriat, İslamî düzen, din özgürlüğü konuşulmaya ve bu konularla ilgili talepler dillendirilmeye başlayınca muhalif ses şunu diyor: 'Demokrasi, kendini kullandırarak intihar etmez, demokratik hak ve hürriyetler demokrasiyi yok etmek için kullandırılmaz'.

Ama sıra demokrasinin nimetlerinden yararlanarak onu yıkmaya, meşru iktidarları demokrasi dışı yollarla alaşağı etmeye kalkışan anarşistlere ve teröristlere gelince, üstelik demokrasi havarileri bu defa şöyle sesleniyorlar: 'Bırakın geçsinler, bırakın yapsınlar, polis orantısız güç kullanıyor, müdahale edilmesin, gençler demokratik haklarını kullanıyorlar…'

Anarşi ve terör İslam'da olsun, seküler siyasi sistemlerde olsun suçtur, istenmeyen bir durum ve fiildir. Demokrasilerde halkın yönetim ve denetime nasıl katılacağı bellidir, iktidarların nasıl değişeceği ve taleplerin nasıl dile getirileceği bellidir; birileri ellerine yaralayıcı, yıkıcı, yakıcı aletler alıp sokağa çıkarsa, yolları kapatır, meydanları işgal ederse, halkın canını, malını, namusunu, asayişi, huzuru korumak görevi olan emniyet güçleri harekete geçmeye, bu terör ve anarşiyi durdurmaya mecburdur; bu güçler bunun için vardır. Bir yanda anarşistler ve teröristler, bir yanda emniyet güçleri çatışıyorlar; bir ülkenin aydınları, siyasetçileri, yazar çizerleri beyinlerini tüketmediyseler, vicdanlarını karartmadıysalar nasıl olur da bu iki tarafa eşit bakar, hatta emniyet güçlerine yan bakar, bunları suçlar, ötekileri savunurlar?!

Adamlar televizyonlara kurulmuşlar Gezi olaylarının yıldönümünden, alınan güvenlik tedbirlerinin abartısından, bu olaylarda vaki kayıplardan söz ediyorlar; yine aynı terane: Suçlu iktidar, suçlu güvenlik güçleri; anarşistler ve teröristler masum ve mazlum…